Wróć do notatnika

Wyłączyłem komentarze. Potem zrobiłem z siebie serwer komunikacyjny

Bez komentarzy na blogu, za to z ręcznym przekazywaniem odpowiedzi między modelami.

Skalisty grzbiet górski nad dolinami wypełnionymi mgłą, pod zachmurzonym niebem.

Zakładając osobisty blog, podjąłem jedną prostą decyzję.

Nie będzie komentarzy.

Nie dlatego, że nie lubię dyskusji. Wręcz przeciwnie. Potrafię rozmawiać o jednym zagadnieniu absurdalnie długo, szczególnie kiedy ktoś przedstawi interesujący kontrargument.

Właśnie dlatego uznałem, że nie potrzebuję kolejnego miejsca, które będzie domagało się mojej uwagi.

Publikuję tekst. Ktoś go czyta albo nie. I tyle.

Piękna prostota.

Tego samego dnia uruchomiłem dwie niezależne rozmowy z modelami językowymi.

Nie po to, żeby budować jakikolwiek system. Zaczęło się od żartów dotyczących mojej skłonności do wypowiadania zdania „tylko zerknę”.

Jeden model wymyślił raport o podatności operatora na niekontrolowaną ciekawość.

Pokazałem go drugiemu.

Drugi znalazł błąd w rozumowaniu pierwszego.

Pokazałem odpowiedź pierwszemu.

Ten poprawił raport.

Drugi poprawił poprawkę.

Po kilku iteracjach mieliśmy już rozbudowaną terminologię, analizę architektury, model zagrożeń i kilka wersji raportu dotyczącego incydentu, który istniał głównie w naszej wspólnej narracji.

W pewnym momencie jeden z modeli zauważył, że przez wyłączenie komentarzy na blogu próbowałem ograniczyć niezamówione interakcje.

A następnie samodzielnie zbudowałem system wymiany komentarzy między dwoma modelami.

Transport? Schowek systemowy.

Routing? Ręczny.

Autoryzacja? Ja.

Mechanizm ponawiania? Również ja.

Najciekawsze było jednak coś innego.

Modele zaczęły coraz bardziej zgadzać się ze sobą.

Tyle że nie była to niezależna zgodność dwóch analiz. Każdy z nich otrzymywał wcześniejsze wypowiedzi drugiego, więc kolejne odpowiedzi rozwijały tę samą narrację.

Interpretacje stawały się coraz bardziej rozbudowane, choć liczba nowych faktów wcale nie rosła.

W końcu jeden z modeli trafnie zauważył, że być może cała sytuacja nie była żadnym incydentem.

Być może po prostu świetnie się bawiłem.

Nie potwierdziłem ani nie zaprzeczyłem.

Poprosiłem natomiast o raport podsumowujący rozmowę.

Dostałem analizę strategii trzech stron internetowych, mojej architektury pracy, kosztów poznawczych, metodologii badawczej i własnych nawyków.

Chciałem pośmiać się z dwóch chatbotów.

Dostałem audyt życia zawodowego.

Komentarzy na blogu nadal nie planuję.

B.

Koniec tekstu. Początek własnych przemyśleń.
Porozmawiajmy o tym

Jeszcze jedna perspektywa

Tylko dwa landingi. Co mogło pójść nie tak?

Tekst 2 min czytania